வண்டின் மயக்கமும் தாவரங்களின் தந்திரமும்! | கலைமகன் பைரூஸ்

சங்க காலம் தொட்டு இக்காலக் கவிதைகள் வரை, தமிழ் இலக்கியங்கள் கவிஞர்களின் கற்பனை வளத்திற்குச் சிறந்த சான்றாக விளங்குகின்றன. கவிஞன் என்பவன் இயற்கையை வெறுமனே காண்பவன் அல்ல; அதில் புதுமையையும் சுவையையும் காண்பவன். அவ்வாறு ஒரு கவிஞன் வண்டின் மயக்கத்தையும் பெண்ணின் அழகையும் பிணைத்துத் தந்த சுவையான

கற்பனைப் பாடலையும், அதன் பின்னணியில் ஒளிந்திருக்கும் ஆச்சரியமூட்டும் அறிவியல் உண்மையையும் இக்கட்டுரையில் காண்போம்.

இக்கட்டுரையின் செய்யுள்களுக்குரிய காலம் விஜய நாயக்கர் காலம் எனக் கூறுவர். விவேக சிந்தாமணி எனும் சிற்றிலக்கியத்திலேயே இந்தப் பாடல் இடம் பெற்றுள்ளது. 

நீதிக் கருத்துக்கள், சிருங்காரச் சுவைகள் அடங்கியுள்ள விவேக சிந்தாமணியின் ஆசிரியர் யாரெனத் தெரியவில்லை. 

பாடலின் வரிகள்

தேனுகர் வண்டு மதுதனை உண்டு

தியங்கியே கிடந்தது கண்டு

தான்அதைச் சம்புவின் கனியென்று

தடங்கையில் எடுத்துமுன் பார்த்தாள்

வான்உறு மதியம் வந்ததென்றெண்ணி

மலர்க்கரம் குவியுமென் றஞ்சிப்

போனதுவண்டோ! பறந்ததோ பழம்தான்

புதுமையோ இதுவெனப் புகன்றாள்.

பாடலின் சுவையான கதைப் பின்னணி

ஒரு பூஞ்சோலையில் இயற்கை எழில் கொஞ்சும் சூழல். அங்கு மலர்ந்திருந்த பூக்களில் இருந்து வண்டு ஒன்று வயிறு முட்டத் தேனைக் குடிக்கிறது. மதுவின் செறிவு காரணமாய், போதை தலைக்கேறித் தன்னிலை மறந்து, மயங்கித் தரையில் விழுகிறது.

அந்தப் பக்கமாக உலா வந்த எழில் கொஞ்சும் பெண் ஒருத்தி தரையைப் பார்க்கிறாள். அங்கே கறுப்பாக, உருண்டையாக ஒன்று கிடப்பதைப் பார்த்து, அது மரத்திலிருந்து விழுந்த சுவையான 'சம்புவின் கனி' (நாவல் பழம்) என்று தவறாக எண்ணுகிறாள். ஆசையோடு அதைத் தன் அகன்ற, மென்மையான உள்ளங்கையில் எடுத்து வைத்து உற்றுப் பார்க்கிறாள்.

அப்போது, பெண்ணின் கையின் சூடு பட்டோ என்னவோ, வண்டிற்குச் சிறிதே போதை தெளிகிறது. லேசாகக் கண்ணைத் திறந்து பார்க்கிறது. அதன் அரை மயக்கக் கண்களுக்கு எதிரே தெரிந்தது அந்தப் பெண்ணின் பேரழகான பிரகாசமான முகம்!

• வண்டின் மனவோட்டம்:

  "அடடா! இவ்வளவு பிரகாசமாக ஆகாயத்தில் சந்திரன் (மதியம்) வந்துவிட்டதே! இரவு வந்துவிட்டால் நம்மைத் தாங்கி நிற்கும் இந்தத் தாமரை மலர் (பெண்ணின் கை) மூடிக்கொள்ளுமே! அதனுள் நாம் அகப்பட்டுக் கொண்டால் இறப்பது உறுதி!" என்று அஞ்சி, உடனே படபடவெனச் சிறகடித்துப் பறந்து ஓடியது.

• பெண்ணின் வியப்பு:

  கையிலிருந்த கறுப்புப் பொருள் திடீரெனப் பறந்ததைக் கண்ட அப்பெண் திகைத்து நின்றாள். "இது என்ன ஆச்சரியம்! என் கையில் இருந்தது பழம்தானா? அல்லது வண்டா? பழமே பறந்து போய்விட்டதோ?" என்று தன் அறியாமையையும் வியப்பையும் அழகாக வெளிப்படுத்தினாள்.

இலக்கியச் சுவையும் அணி நயமும்

1. அணி நயம் (Figurative Beauty)

• மயக்க அணி (Concept of Illusion):

  இப்பாடலின் முதன்மை நயமே இந்த அணிதான். ஒரு பொருளைப் பார்த்து அது வேறொரு பொருள் எனத் தவறாக நினைத்து மயங்குவது மயக்க அணியாகும். இப்பாடலில் இருவேறு மயக்கங்கள் அடுத்தடுத்து நிகழ்கின்றன:

  1. பெண்ணின் மயக்கம்: கறுப்பான வண்டைக் கண்டு, அதை 'நாவல் பழம்' என்று அவள் தவறாக நினைத்தாள்.

  2. வண்டின் மயக்கம்: பெண்ணின் முகம் சந்திரன் போல பிரகாசமாக இருந்ததால், 'சந்திரன் உதித்துவிட்டது; பெண்ணின் கை தாமரை மலர், அது இரவில் மூடிக்கொள்ளும்' என்று நினைத்து அஞ்சிப் பறந்தது.

• உவமை நயம் (Simile & Metaphor):

  பெண்ணின் முகத்திற்கு சந்திரனும், கைக்குத் தாமரை மலரும், வண்டிற்கு நாவல் பழமும் உவமைகளாக மறைமுகமாக மிளிர்கின்றன.

• தற்குறிப்பேற்ற அணி:

  இயற்கையாக நடக்கும் வண்டின் பறத்தலுக்கு, "தாமரை மூடிவிடும் என்ற அச்சத்தால் பறந்தது" என நிலவின் மீதும் மலரின் மீதும் கவிஞன் தன் கற்பனையேற்றி உரைப்பது சுவையைக்கூட்டுகிறது.

2. சொற்சுவை மற்றும் இலக்கண நயம்

• தியங்கியே: 'தியங்குதல்' என்றால் மயங்குதல் என்று பொருள். தேனை அதிகம் குடித்ததால் வண்டு போதையில் அசைவற்றுத் தளர்ந்து கிடந்த நிலையை இச்சொல் தத்ரூபமாக விளக்குகிறது.

• மலர்க்கரம்: உவமைத்தொகை (மலர் போன்ற கரம்). மென்மையையும் அழகையும் ஒருங்கே குறிக்கிறது.

• புதுமையோ இதுவெனப் புகன்றாள்: பாடலின் முடிவில் 'பழம் பறந்ததா, வண்டு பறந்ததா' என்ற பெண்ணின் வியப்பைக் காட்டி, வாசகர்களுக்கும் அந்தப் பிரமையைக் கடத்தும் நயம் சிறப்பானது.

கவிதையில் ஒளிந்திருக்கும் அறிவியல் உண்மை!

இப்பாடலில் கவிஞர் கவித்துவத்திற்காக "தேனைக் குடித்து வண்டு போதையில் மயங்கியது" என்று எழுதியுள்ளார். ஆனால், இதில் மிக ஆச்சரியமான ஒரு தாவரவியல் (Botanical Science) உண்மை பொதிந்துள்ளது.

சமீபத்திய அறிவியல் ஆய்வுகளின்படி, தாவரங்கள் தங்களின் மகரந்தச் சேர்க்கையை (Pollination) அதிகப்படுத்த ஒரு விசித்திரமான தந்திரத்தைச் செய்கின்றன:

1. அடிமையாக்கும் ரசாயனம்: தாவரங்கள் அயல் மகரந்தச் சேர்க்கைக்காக வண்டுகளையும் தேனீக்களையும் நம்பியுள்ளன. பூச்சிகளைக் கவர தேனை உற்பத்தி செய்யும் தாவரங்கள், அத்தேனில் மிகச் சிறிய அளவில் போதை அல்லது போதை போன்ற நரம்பு மண்டலத்தைத் தூண்டும் ரசாயனங்களை (Caffeine, Nicotine போன்ற அல்கலாய்டுகள்) சேர்க்கின்றன.

2. வண்டுகளின் போதை நிலை: இந்தத் தேனைக் குடிக்கும் வண்டுகள், அந்த குறிப்பிட்ட பூவின் மதுவிற்கு அடிமையாகி (Addicted), லேசான போதை/மயக்க நிலையை அடைகின்றன.

3. தாவரத்தின் தந்திரம்: போதைக்கு அடிமையாகும் வண்டுகள், மீண்டும் மீண்டும் அதே வகைத் தாவரங்களைத் தேடிச் சென்று தேனைக் குடிக்கின்றன. இதனால், அத்தாவரத்தின் மகரந்தத் தூள்கள் மிக அதிக அளவில் மற்றும் துல்லியமாகப் பரப்பப்படுகின்றன!

அதாவது, கவிஞர் பாடலில் "வண்டு தேனை உண்டு தியங்கியது (போதையானது)" என்று கூறியது வெறும் கற்பனை மட்டுமல்ல, தாவரங்களின் வாழ்வியல் தந்திரத்தின் வெளிப்பாடே ஆகும்!

தமிழ்க் கவிதைகள் வெறும் சொற்களின் விளையாட்டு மட்டுமல்ல; அவை இயற்கையை உற்றுநோக்கிய முன்னோர்களின் நுட்பமான பார்வையின் வெளிப்பாடு. வண்டு, நாவல் பழம், தாமரை, நிலவு என இயற்கை உருவகங்களைக் கொண்டு அமைக்கப்பட்ட இப்பாடல் அணி நயத்தால் நம் உள்ளத்தைக் கொள்ளைகொள்வதுடன், தாவரங்களின் போதைத் தந்திரம் என்ற நவீன அறிவியல் உண்மையோடும் ஒத்துப்போவது தமிழ் இலக்கியத்தின் செழுமைக்குச் சான்றாகும்.

குறிப்பு

சர்வதேச பாடசாலையொன்றின் தமிழ்ப்பாட ஆசிரியராக நான் கடமையாற்றுவதால், அப்பாடசாலை மாணாக்கரின் தேவைப்பாடு கருதி,  சில சொற்களை ஆங்கிலத்திலும் இணைத்திருக்கிறேன் என்பதை கருத்திற் கொள்ளவும். 

- தமிழன்புடன், கலைமகன் பைரூஸ்

#VIVEGASHINTHAMANI #TAMILLITERATURE #SUDARTAMIL